kuğulu park – metal 1

14 04 2007

2.jpgtunalı hilmi’de yer alan kuğulu parkta isimsiz metal bir heykel

Reklamlar

İşlemler

Information

One response

23 06 2007
Güner Uzunkuşak

Kuğulu parkında bulunan heykelin fotoğrafını görünce daha önce okuduğum ve çok beğendiğim bir yazı aklıma geldi. Erol ÇINAR(www.erolcinar.com) ‘ın kent-heykel ilişkisine dair güzel bir yazısı. Bu yazıda yukarıda fotoğrafta görünen heykeli ” Öpüşen aşıklar” olarak adlandırmış. Çok benimsedim bu adı. bakalım siz ne diyeceksiniz?.

Sessiz Çığlıklar

Kar bu yıl, başkente bembeyaz örtüsünü her zamankinden daha fazla serdi. Gün geçmiyor ki Ankara’nın yüzü bembeyaz gelinliğe bürünmesin. Yoğun bir beyaz sağanağı, soğuk ve başkentin meşhur ayazı her tarafı neredeyse esir aldı. Ankara’da mevsim kış ve her yer kar ise, insan ister istemez uçsuz bucaksız beyazlığın çağırdığı seslerin, görüntülerin peşinde sürüklenir. Bende gök simsiyah kesilmiş, yer beyaza boyanmışken, fırsat bu fırsat kendimi Kuğulu parka attım.

Çankaya sırtlarından güneye Kavaklıdere’ye doğru uzanan iki vadinin buluştuğu yerdeki bu park, vazgeçilmez güvercinleri, güzel ördekleri ve ismini aldığı kuğuları ile bir çok Ankara’lının sığındıkları bir liman, soğuk kış günlerinin ise bilen için en keyifli mekanıdır. Bugün koruma altına alınan And evi, Kavaklıdere Tenis Klübü ve elçiliklere yaptığı komşuluk, bu parkı diğerlerine göre farklı yapan özelliklerindendir.

Önce ağaçlara üzüm salkımı gibi tüneyen güvercinlere bir selam çaktım, ardından demirbaş ördeklerle karşılaştım. Ama uzaktan. Son günlerde gündemden düşmeyen kuş gribi tehlikesine karşı Çankaya Belediyesi, Kuğulu parkı ve park sakini kuşları ilaçlamıştı. Ayrıca Kuğulu Park’taki kuğu ve ördeklerin parkın tiryakileri ile direkt temasını engellemek amacıyla da, önlem olarak yuvalarının çevresine çit çekmişti. Kuğuları ise inzivaya çekildiklerinden olsa gerek hiç görmedim. Banklar bomboştu. Ördeklere simit atan insanlar, el ele, göz göze oturan aşıklar, keyifle çayını yudumlayan ziyaretçiler, hiç biri yoktu. Yalnızca kış senfonisiyle daha da ilginçleşen ağaçlar, havuzun üzerinde salınan özgür buz parçaları, parkın gerçek sakinleri, birde dostluğu, sevgiyi, barışı, kardeşliği, bağlılığı, yaşamı ve umudu ifade eden iki yunus balığı figürlü heykel.

Heykellerin en çok sevdiğim tarafı var oluşları ile önünden gelip geçenlere göz kulak olur gibi duran heybetli duruşlarıdır. Zaten onların ayırıcı özelliği, ilgi gösterilmesi halinde insanı da içine alan çok boyutlu duyguları yansıtmalarıdır. Bu nedenle üzerinde durduğu kaidelerden çok içerdiği simgeleri ve ifade ettiği düşünceler beni onlara çeker. Heykeller öyle simgeler, kodlar içerirler ki; bunlar yapıtın doğuşuna neden olan bütün koşulların, etkilerin doğrudan yansıtıcısıdırlar. Çünkü bunların üstünde olup bitenler, bizi anlamları bakımından muğlak bir düşünceye sevk etse de mekânca sıcak bir yuva gibi insanı sarmalarlar. İşte Kuğulu parkın protokol yolu girişi üzerindeki iki yunus balığı figürlü heykel de bana farklı duygular yaşatır. Heykelin üzerinde adı yazmadığı gibi, onu yaratan sanatçıya ait bir iz de yoktur, belki de vardı da zamanla silinmiştir, bilmiyorum. Çoğu insan farkına bile varmadan, bu duygu abidesinin yanından duyarsızca geçip gider. Anlamını ve emeğini görmezden gelir. Belki de bu nedenle heykelin hep yalnızlık çektiğine inanırım. Oysa ağaçların ve kentin oluşturduğu dekor içinde yapayalnız gibi gözüken bu heykel, aslında sahne alan bir oyuncu gibi onu seyreden veya onu farketmeden yanından geçenlere seslenmektedir. Benim için bu heykel aşkı, sevgiyi simgeleyen öpüşen aşklardır. Kimbilir kaç kişi bu heykelin gölgesinde soluklanmıştır. İlk aşkı burada tatmıştır. İlk kez burada öpüşmüştür. Kim bilir kaç kişi ruhunun en ücra köşelerinde saklı aşkını sevgiliye burada sunmuştur. Kim bilir kaç kişi sevgisiz, sevdasız, mutsuz ve yalnız bu heykelin ayaklarında ağlamıştır. Acılarıyla yüzleşmiştir.

Eğer vaktiniz olursa özellikle kışın, hatta lapa lapa kar yağarken, Kuğulu parkı ziyaret edin. Tek başınıza dolaşın. Yaşamda tanıdık ve gündelik ne varsa uzaklaşın. Birbirlerine sevgilerini sunan iki yunus balığı figüründen oluşan heykeli de selamlayın. Unutmayın, sevgiyle bakan bir çift göz onları mutlu etmeye yeter!.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s




%d blogcu bunu beğendi: